Seis fillos curiosos e dous pais que, ás veces convencidos e outras desconcertados, tratan de responder ás preguntas. Seis alumnos atentos e dous mestres impartindo cátedra.

Unha formación distinta, especial, na que conviven distintas xeracións, distintas formas de ve-lo mundo, distintas ansias e inquedanzas... unha chea de obxectivos en común.

Un grupo que ten os seus alicerces en dous homes sabios, e que sobre eles ergue a súa estrutura.

Oito persoas que intentan recuperar un instrumento, a requinta, e todo aquilo que o rodeaba, seguindo as indicacións dos que gardan memoria do vivido.

Seis músicos na procura dunha sonoridade que outros dous atesouran. Nas súas mentes. Nos seus dedos.

Requintas de antiga forma; gaitas destemperadas; caixa que soa a caixa; un bombo do 29.

Unha denominación con selo de orixe. Nome de instrumento e topónimo. Imaxe e semellanza de vellos grupos ulláns. A gaita de San Miguel, A gaita de Vedra... A gaita de Sarandón.

Un de Ximonde que vive en Sarandón; un de Sarandón residente na Pedreira; un da Silva de Abaixo, de par do Pazo de Ximonde; e outro de Vilanova, empregado das canteiras; un de San Mamede que estuda en Vigo e un con raíces de San Mamede e residente en... Cacheiras?, Belfast?, Indiana?; un de Santa Comba casado na Baña; e unha da Baña, de onda o famoso aceite. A Ulla non ten límites.

Seis e dous... oito?

A familia, veciños e amigos, compañeiros de estudo ou traballo, os amores e parellas. Curas baixo palio e santos de procesión, sancristáns repenicando campás, e fogueteiros coa mecha. Bailadores en campos de terra, ó compás de vellos ritmos. Seis e dous... cantos?

Unha mesa no centro. Copas e vasos. Viño e caña. Música e bailes. Risas e contos. Oito amigos facendo cademia.

Unha operación de recuperación da memoria histórica.

Marcelino, Pepe, Campelo, Raquel, Emilio, Paco, Gerardo, Héctor...

...A gaita de Sarandón